In de frontregio hebben Russen het zwaar
Dertig kilometer van de Oekraïense grens ligt het Russische Belgorod met bijna een half miljoen inwoners. De stad begon ooit in de 13de eeuw als een fortificatie, vooral tegen de herhaalde aanvallen door Krim-Tataren. Na de verovering van de Krim eind 18de eeuw verloor Belgorod zijn belang als verdedigingsbolwerk. Het is een stad met een vergelijkbare geschiedenis als veel grenssteden. Russisch, dan weer Oekraïens en daarna weer terug onder de Sovjetvlag. Een deel van de bevolking voelt zich verwant aan en verbonden met Oekraïne. In de oorlog tegen Oekraïne, die al bijna vier jaar duurt, krijgt Belgorod zijn oude rol van vestingstad weer enigszins terug. De grensstad is militair belangrijk als logistiek knooppunt. Oekraïne probeert regelmatig de energie-infrastructuur en olie-installaties uit te schakelen die belangrijk zijn voor de oorlogsvoering. Bijna dagelijks vallen doden en gewonden; het zijn er inmiddels honderden.
De Tataars-Russische en pro-Poetin publicist Elina Bukova, tegenwoordig woonachtig in Milaan, verhaalt op YouTube dat je aan de bevolking niet veel merkt. Niemand van de geïnterviewden geeft af op de regering over de oorlogssituatie waarin zij ongevraagd terecht zijn gekomen. Ook is er geen klacht te horen over het feit dat Moskou blind blijkt te zijn voor de doden en de enorme schade. Jonge mensen geven desgevraagd aan doorgaans geen gebruik te maken van de 'Укрытие' (oekrytije), ‘schuilkelders’. Dat zijn eigenlijk gewone zeecontainers die overal in de stad zijn geplaatst. Aan de heftigste aanval tot nu toe, op 24 januari dit jaar, werd door de nationale televisie nauwelijks aandacht besteed. De regionale onafhankelijke media deden dat wel, bijvoorbeeld op het redelijk goed versleutelde Telegram. Op kanaal Pepel ( ‘As’) werd het verhaal verteld over de inwoners van Belgorod die het moesten stellen zonder elektriciteit, stromend water en verwarming - een toestand die nog steeds voortduurt. Dat de bevolking het zo gelaten over zich heen laat komen getuigt van een veel voorkomende gemoedsgesteldheid in het land: fatalisme. Het maakt toch niets uit, en met protesteren kan men alleen maar last krijgen.
Een eeuw geleden voelde een groot deel van de Belgorodse bevolking zich nog overwegend Oekraïens. Tot de oorlog begon was er veel grensverkeer en werden regelmatig gemengde huwelijken gesloten. Een Russisch bataljon vocht er begin 2024 gek genoeg nog aan de kant van Oekraïne. Heel, heel soms beklaagt men zich erover dat Moskou niets doet behalve het strikt noodzakelijke. Geen structurele bescherming, nauwelijks opvang of compensatie voor de opgelopen schade. Als Moskou al iets doet moet het goed zichtbaar zijn, zoals met die zeecontainers die overal staan en uitschreeuwen: “met de ‘schuilkelders’ zijn jullie veilig”. Dat de jongelui er niet in kruipen is misschien weer zo’n stil Russisch protest zonder woorden.
Verwante blogs:
Waarom vecht het Siberisch Legioen voor Oekraïne? (nov 2024)
Hoe vergaat het ontheemde Russen in Rusland? (okt 2024)
Youtubefilmpje Belgorod under attack: Russian Border City Hit, Energy Damage Reported After Alleged HIMARS Strike. 'The Russian city of Belgorod came under heavy fire on January 24 in what regional Governor Vyacheslav Gladkov described as “the most massive” strike on the city to date, allegedly involving HIMARS rocket systems. While no casualties were reported, the attack damaged energy infrastructure, including fires in a utility outbuilding and courtyard, and debris damaged roofs in nearby Tavrovo. Belgorod, bordering Ukraine’s Sumy, Kharkiv, and Luhansk regions, has long served as a staging ground for Russian attacks. The strike highlights a dangerous escalation in the Ukraine-Russia conflict, signaling that war is increasingly reaching Russian urban and civilian areas, amid ongoing tit-for-tat energy-sector attacks.’(Times Now World, 250126)
Reacties